Oldenburger-Ebbers, C.S. (2002), Amerikaanse historische planten voor het Catshuis,: waarom een 17e eeuwse sierbeplanting?, Amsterdam/Rhenen; 2;
Doorn, M. van, J.Mennema (1992): De Haagse Beek, Den Haag;
de Ruiter, A. (2010) Haagse Beek, speelbal van menselijk ingrijpen, in: Haagwinde 3/02; 11-13;
Verschuure-Stuip, G. (2019) Welgelegen, Analyse van Hollandse buitenplaatsen in hun landschappen (1630-1730), Delft; 138-139;
Langs de Haagse beek buiten de stad ontstonden in de 17e eeuw meerdere buitenplaatsen, waaronder Zorgvliet (Sorghvliet) in 1643, aangelegd door de dichter en (dan) oud-staatsman Jacob Cats. Het huidige Catshuis is naar hem vernoemd. Hij dichtte aan het duinwater niet alleen heilzame krachten toe ‘t is oock bovenal aen siecke luyden nut’, maar spiegelde het water aan bekende voorbeelden elders. Het gebruik van hyperbolen was hem daarbij niet vreemd, hij vergeleek de beek zelfs met de Theems. Wat die voor Londen betekende, betekende deze duinbeek voor Den Haag: ‘Ter plaetfe daer de Teems met gulle ftroomen vloeit, Als Baer ons Haegfe beeck de klingen hier befproeit;’. Cats gebruikte het water niet alleen voor consumptie, maar ook om er zijn gronden mee te bevloeien. Hij stimuleerde graag bekijks door een lustoord op woeste grond te creëren. Dat deze wijze van ontginning slaagde, blijkt uit het park en de tuinen die hij (onder meer) met dit water op de schrale zandgronden wist te realiseren.