Van ‘t Veer, R., (2012): Natuuratlas Zaanstad, Hoofdstuk 3: Bodem. In: Van ‘t Veer, R., T. Kisjes & N. Sminia (red). Natuuratlas Zaanstad., Wormer; 28, 33;
Aten, D. (2010), 'Drijven of drooghouden? Inundatie als landbouwmethode in Hollands Noorderkwartier, zestiende - negentiende eeuw', in: Tijdschrift voor Waterstaatsgeschiedenis 19(6- 2010) 1; 1-14;*
Op basis van rapporten uit 1544 en 1545 is er een goed beeld te vormen van de verspreiding van het inunderen gedurende de wintermaanden in de Zaanstreek, Waterland en de Zeevang, de streek benoorden Edam. Maar het treffen op de Zeedijk tussen het Hoogheemraadschap en de boeren van de Assendelver polder in de 16e eeuw spreekt wel het meest tot de verbeelding.
* ‘Op woensdag 23 januari 1566 verscheen dijkgraaf Sebastiaen Craenhals van het kort tevoren opgerichte Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen op de zeedijk van het dorp Assendelft langs het IJ. Hij had een gewapend gevolg en een ploeg timmerlieden bij zich. De timmerknechten begonnen met het afsluiten van een serie sluisjes in de dijk. Door die sluisjes lieten de Assendelvers slibrijk water uit het IJ over hun land lopen. De kleideeltjes bezonken op de schrale hooilanden en vormden een welkome bemesting, maar elders leverde het ingelaten water overlast op. Daarom greep de dijkgraaf in. Hij kwam echter te staan tegenover 500 à 600 met hooivorken en pieken en zelfs enkele geweren gewapende Assendelvers die hem ernstig bedreigden en pas na uren onverrichter zake lieten gaan.’