Van den Noort, J. (2009), Langs de rand van het zand, Waterstaatsgeschiedenis in de Brabantse Delta, Breda; 79,80;*
Het waterschap Over den Gantel stak al bijna twee eeuwen tijdelijke openingen in de zomerdijk om de polder te bevloeien met water uit het Oude Maasje, ‘tot rijke bemesting van het hooiland en tot verdelging van het ongedierte als muizen, mollen enz. van het zaailand.’ De aanliggende polder De Aanwassen had haar gronden in de 19e eeuw gaandeweg in bouwland omgezet en was deze praktijk in 1895 helemaal beu en eiste een dijk ter bescherming.
* ‘Over den Gantel beriep zich onmiddellijk op zijn gewoonterecht. Het waterschap stak al plasbermen sedert 1702 en het kon bewijzen overleggen uit 1773 en 1787. “Sedert al die volgende jaren zijn uit noodzakelijkheid en in het groot belang van ons waterschap plasbermen gemaakt die voor onze landerijen zeer weldadig werken, zoodat onze plasbermen spreekwoordelijk zijn als: geen plasbermen geen water; geen water geen hooiopbrengst.” Het waterschap verklaarde zich bereid minder plasbermen te steken en het bood aan om daar twee weken later mee te beginnen en ze twee weken eerder te sluiten, maar: “...wij kunnen en mogen onze aloude rechten niet prijs geven want als onzen polder Over den Gantel geen bevloeiing meer heeft, “die onkostbare rijke bemesting” dan is onzen polder totaal verloren.”
De Kroon gaf Over den Gantel in 1897 gelijk, de gronden van De Aanwassen lagen hoger en als ze er last van hadden moesten ze zelf maar een dijk aanleggen.