Verhoeven, M.P.F., L.J. Keunen (2019), Plangebied Tongelreep bij Valkenswaard, gemeenten Waalre, Valkenswaard, Heeze Leende, een archeologisch bureauonderzoek en cultuurhistorische quickscan (RAAPrap-3823-TONGO-20191218) Weesp; 31, 33;
Leenders, K.A.H.W. (2018), Catalogus Cultuurhistorische Inventarisatie Erfgoedkaart Valkenswaard, Eindhoven; 115;
Abdij de Achelse Kluis ligt op de grens tussen het Belgische Hamont-Achel en het Nederlandse Leende in een ruim natuurgebied van bloemrijke hooilanden, akkers, bossen en heide. Het is ontstaan uit de vroegere Grenskerk op de heide, waar zich in 1846 Trappistenmonniken vestigden uit Westmalle. Het gebied wordt doorsneden door de Warmbeek, zoals die in België heet of de Tongelreep, wat de Nederlandse naam is voor deze beek. In het dal van de Tongelreep ten noorden van de abdij, heeft een vloeiweidesysteem gefunctioneerd. De opgeleide beek aan de westzijde van het dal, de Witsloot, werd daarvoor in 1886 aangelegd. Ook dit systeem werd net als dat van de Pelterheggen (NB001), indirect gevoed met Maaswater. Op topografische kaarten vanaf 1900 wordt dit gebied geduid met de term ‘irrigatiën’.