Zuurdeeg, N. (1993) Beken opnieuw bekeken. (Eerdere genoemd/aangekondigd onder literatuur van het Beheers- en inrichtingsplan Veldbeek (1992), GE014: De Nunbeek een gegraven beek, mogelijk gebruik van beekwater voor kleinschalige landbouwbevloeiingen in de beekdalen van Noord-Veluwe) in: De Wijerd, 14.1;
De Nunbeek is een onaanzienlijk, gegraven beekje met een recent verzonnen naam bovenop het Veluwse plateau bij Vierhouten (https://sprengenbeken.nl/nunbeek/, https://heimanshof.eu/index.php/de-heemtuin/waarnemingen/334-nunbeek-de-levensader-voor-de-heemtuin). Het is een historische, van oorsprong naamloze afwateringssloot die de plaatselijke heemtuin Heimanshof uit 1935 van water voorziet, op een kleilaag ontspringt en wegzijgt in het Provinciebosch, een verderop gelegen beboste laagte met een zandbodem. In de weinige informatie over het beekje, wordt steevast over een mogelijke bevloeiingsfunctie gesproken. En inderdaad, de kleine stroom gaat strak langs een aantal hooilandpercelen. Maar andere bronnen dan de oorsprong van het beekje, zijn er niet. Op de AHN komen meerdere groenlandjes qua hoogteligging en aan- en afvoersloten voor bevloeiing in aanmerking. Omdat het zo nadrukkelijk wordt genoemd nemen we de locatie op in deze inventarisatie. Waterschap Vallei en Eem definieert de kleine ‘Zwitserse beek’ als gegraven voor ontginning, in de brede zin van het woord (https://nl.linkedin.com/posts/maarten-veldhuis-4b3290a_veluwe-ijzeroer-vierhouten-activity-6727925243429580800-aj7o). Nader onderzoek kan meer duidelijkheid scheppen.