Cie-MER (1995), Toetsingsadvies over het milieu-effectrapport Militair oefenterrein De Haar, Utrecht; 7;*
Baaijens, G.J. (1997), Waterbeheersing rond de Haler Leek, In: Havelaar, N. et. al; Systeemanalyse van toekomstig militair oefenterrein “De Haar”, IKC Natuurbeheer; 113-135;
Cie-MER (2003), Toetsingsadvies over het milieueffectrapport Herinrichting Zuidwolde-Zuid en de aanvulling daarop; Utrecht; bijl.5; 4;
Baaijens, G.J. et. Al (2011), Stromend landschap, vloeiweidenstelsels in Nederland, Zeist; 71-72;
* ‘De rechte structuur van structuur van deze bovenloop van de Drentsche Aa doet al vermoeden dat er iets kunstmatigs aan de hand is. Bovendien valt de beek niet samen met het hart van het beekdal, maar hij ligt in het zuiden min of meer langs de westflank daarvan. De beek loopt langs de flanken van het voormalige veen, wat het vermoeden onderstreept dat hier veenweiden bevloeid werden met het relatief warme en kalkrijke kwelwater vanaf de oostzijde (dat zich op een aantal plaatsen nog steeds manifesteert) ter bescherming van de zode tegen de vorst. Ook met het beekwater zelf werd kennelijk bevloeid. De aanwezigheid van (relicten van) stuwkolken en opgeleide sloten in zowel het Haler als het Witter deel van de Ossenbroeken wijzen er op, dat het beekwater tot ver naar het westen kon worden gebracht. Tegelijkertijd werd oppervlakkig afstromend, koud en zuur veen- en heidewater geweerd. De houtwal die daarvoor kon dienden, is nu gelegen langs de oostelijke grens van het TT-circuit.’