Brinckmann, E. (2015), Stromen en overstromen, bevloeien van grasland: een traditie met toekomst? In: T. Spek et.al, Landschapsbiografie van de Drentsche Aa, Assen; 312-317;
Everts, F.H. et al. (2017), Vegetatie- en plantensoortkatering Drentsche Aa 2015-2016, Staatsbosbeheer, Groningen; 9;
Aan de hand van een florakartering is op basis van relictsoorten vastgesteld hoever vroegere overstromingen in het Deurzerdiep reikten. Opvallend is daarbij een natuurlijke vernauwing in het dal (een ‘stouwe’ of ‘knijpe’; vgl OV064) die opstuwing bij hoog water bevorderde. Dit moet gewenst zijn geweest anders zou deze vernauwing, niet meer dan verkitte zandvolumes, door boeren zijn vergraven. Je zou dit als een natuurlijke stuw ten behoeve van bevloeiing kunnen beschouwen.
Een concretere aanwijzing van gestuurde bevloeiing (buiten de winterperiode) is iets zuidelijker zichtbaar, beneden de Deurzerbrug. Hier ligt een nog bijna intacte sloot die gestuwd kon worden en die nagenoeg exact de rand van het dal volgt. Vanuit deze opgeleide sloot was het eenvoudig om de lager gelegen madelanden van water te voorzien.